نقش سیاست خارجی در توسعه اقتصادی و ظهور جهانی چین

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترا، گروه علوم سیاسی، مسائل ایران، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه ‏آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

10.22124/wp.2018.3233

چکیده

نخبگان چین با اشراف به تحولات ناشی از جهانی شدن، اولویت سیاستگذاری خود را بر ارتقای قدرت اقتصادی به‌عنوان محور قدرت ملی قرار داده‌اند. بر این مبنا و در راستای استفاده از تمامی ظرفیت‌های ملی و بین‌المللی، سیاست خارجی چین در سه دهه گذشته نقشی کلیدی در ایجاد محیطی مناسب برای ارتقای جایگاه این کشور در نظام بین‌الملل ایفا کرده است. نتیجه این امر توجه به دیپلماسی اقتصادی به‌عنوان یک رویکرد اقتصاد‌محور به سیاست خارجی و به‌تبع آن توجه به الزامات رفتاری آن، همواره مد‌نظر مقامات این کشور بوده است. در راستای تجزیه‌و‌تحلیل این مسئله، پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی مبتنی‌بر اسناد تاریخی و کتابخانه‌ای و همچنین تکیه بر داده‌های آماری، به تبیین مفهوم، اهداف و عملکرد دیپلماسی اقتصادی در سیاست خارجی چین و نقش آن در قدرتمندی این کشور می‌پردازد. سؤال اصلی مقاله این است که چین در راستای دستیابی به جایگاهی قدرتمند در اقتصاد جهانی، در عرصه سیاست خارجی چه رویکردی در پیش گرفته است؟ در پاسخ به سؤال، فرضیه پژوهش این است که چین پس از مائو، رویکرد دیپلماسی اقتصادی را با هدف قدرتمندی و ارتقای جایگاه جهانی اقتصاد این کشور به‌صورت فعالانه در پیش گرفته و در این راستا برنامه‌هایی چون جذب سرمایه‌گذاری خارجی، تسهیل فضای کسب‌و‌کار تجاری، رونق گردشگری، دستیابی به علم و تکنولوژی روز و بهبود تصویر کشور را به اجرا گذاشته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Role of Foreign Policy in Economic Development and China's Global Rise

نویسندگان [English]

  • Sayid Jahangiri 1
  • Ahmad Saei 2
1 .
2 .
چکیده [English]

China's elites, with the nobility for the transformation of globalization, have placed their policy priorities on promoting economic power as the centerpiece of national power. Based on this and in order to utilize all national and international capacities, China's foreign policy has played a key role in creating the right environment for the country in the international system over the past three decades. As a result, attention has been paid to economic diplomacy as an economic-oriented approach to foreign policy and, consequently, to the consideration of its behavioral requirements. In order to analyze this issue, the present study uses a qualitative research method based on historical and library documents and also relying on statistical data to explain the concept, objectives and practice of economic diplomacy in China's foreign policy and its role in the country's potentiality. The main question of the article is that China has taken a foreign policy approach in order to achieve a strong position in the global economy. In response to the question, the research hypothesis is that China, after Mao, has actively pursued an economic diplomacy approach with the aim of strengthening its global position and has been actively pursuing its goals, including attracting foreign investment, facilitating the business environment, boom Tourism, the pursuit of science and technology, and the improvement of the image of the country

کلیدواژه‌ها [English]

  • China's Foreign Policy
  • China's Economic Diplomacy
  • Foreign Investment
  • Economic ‎Convergence

جکسون، رابرت و گئورگ سورنسون (1385) درآمدی بر روابط بین‌الملل، ترجمه: مهدی ذاکریان، احمد تقی‌زاده و حسین سعید کلاهی، تهران، میزان.

فهیم یحیایی، ف. (1381) «سیاست‌های انتقال و توسعه فناوری در کشور چین»، رهیافت، ش. 28.

لاردی، ن. (1374) چین در اقتصاد جهانی، چاپ اول، ترجمه: غ. آزاد ارمکی و ن. نوری، تهران، کویر.

معصومی فر، آ. (1384) الگوی توسعه اقتصادی چین، چاپ اول، تهران، سروش.

موسوی شفایی، مسعود (1388) دیپلماسی اقتصادی، ابزاری نوین سیاست خارجی در عصر جهانی شدن، در مجموعه مقالات دیپلماسی اقتصادی، تهران، مرکز پژوهش‌های مجمع تشخیص مصلحت نظام.

وابسته بازرگانی سفارت ایران در پکن؛ http://www.ircoach.ir.

واعظی، محمود (1387) «راهبرد تعامل سازنده و الزامات سیاست خارجی توسعه‌گرا»، چاپ اول، ترجمه: محمود واعظی، مجموعه مقالات سیاست خارجی توسعه‌گرا، تهران، مرکز پژوهش‌های مجمع تشخیص مصلحت نظام.

Ali, S. and Guo, W. (2005) Determinants of FDI in China. Jurnal of Global Business and Tecnology, Volume 1, No. 2.

Baranay, P. (2009) Modern Economic Diplomacy. http://www.dec.lv/mi/ Baranay_ Pavol_engl.pdf.

Bräutigam, Deborah. Xiaoyang, Tang (2012) "Economic Statecraft in China’s New Overseas Special Economic Zones, Soft Power, Business, or Resource Security?," IFPRI Discussion Paper 01168.

Bryant, W. (1975) Japanese Private Economic Diplomacy, NY: Praeger Publisher.

Fei, G. (2009) Discussion Papers in Diplomacy: Sco and China's New diplomacy. For ISA Annual Conference.

Chinese Foreign Policy, what are the main tenets of china’s foreign policy?, www.csis.org/chinabalancesheet.

Fung, K., Iozaka, H., and Tong, s. (2002) Foreign Direct Investment in China: Policy, Trend and Impact. Retrieved from http://www.hiebs.hku.hk.

Günther Hilpert, Hanns (2014) China’s Trade Policy; Dominance without the Will to Lead, RP 1, Berlin.

Kostecki, M., and Naray, O. (2007) Discussion Papers In Diplomacy, Comercial Diplomacy and International Business. Netherlands Institute of International Relations Clingendael.

Hooghe, Ingrid d’ (2007) "The Rise of china’s Public Diplomacy", The Hague, Netherlands Institute of International Relations Clingendael, Clingendael Diplomacy Papers No. 12.

Jönsson, Christer and Hall, Martin (2005) "Essence of Diplomacy (Studies in Diplomacy and International Relations)". Published by Palgrave Macmillan.

Lee, Donna and Brian Hocking (2010) ‘Economic Diplomacy’ in Robert A. Denemark (ed.) The International Studies Encyclopedia, Vol. II.

Lew, A. A., Yu, L., Ap, J., and Guangrui, Z. (2003) Tourism in China. (The Haworth Hospitality Press®, an imprint of The Haworth Press, Inc.) Retrieved from http://fama2.us.es:8080/turismo.

Medeiros, E., and Fravel, M. (2003, November/December) China's New Diplomacy. Foreign Affairs.

Medeiros, Evan S. (2006) "Chinese Foreign Policy: The Africa Dimension", Medeiros.China-Africa- 10-06.

Naray, O. (2008) Commercial Diplomacy: AConceptual Overview. World Conference of TPOs The Hague The Netherlands.

Bayne, Nicholas, Woolcock, Stephen (2010) 2nd edition. The New Economic Diplomacy. Decision-making and Negotiation in International Economic Relations.

Nye, JR. Joseph S. (2004) "The Means to Success in World Politics", Published in the Unired States By PublicAffairsTM. Printed in the United States of America.

Parreira, P. C. (2010) Some considerations about the state of the art of the ‘ NEW ECONOMIC DIPLOMACY '. Retrieved from http://www.scribd.com.

Ploae, C. (2010). (n.d.) Recent trends of Commercial Diplomacy in the Balkans Area.

Rana, Kishan S, (2007) "Economic Diplomacy: the Experience of Developing Countries", (www.cuts-citee.org/CDS03/pdf/CDS03-Session1-02.pdf).

Rashid, H. U. (2005) Economic Diplomacy In South Asia. Retrieved from http://www.rspas.anu.edu.au.

Rose, A. (2005, February) "The Foreign service and foreign trade: Embassies as export promotion", Retrieved from http://www.nber.org.

Sally, Raze en (2011) "Chinese Trade Policy After(ALMOST) Ten Years In The WTO: APOST-C Risiss", To Cktake, Ecipe Occasional Paper, No.2.

Saunders, Philip C. (2006) China's Global Activism: Strategy, Drivers, and Tools. Washington D.C: National Defens University Press.

Sobhan, Farooq (2009) ‘Focus on economic diplomacy: The priority tasks". http://ruchichowdhury. tripod.com.

Sklias, Pantelis. Roukanas, Spyros. Pistikou, Victoria (2012) China’s Economic Diplomacy: A Comparative Approach to Sino-Greek and Sino-Turkish relations, International Journal of Business and Social Science, Vol. 3 No. 10.

WTO. (2010) Retrieved from http://www.wto.org.

worldbank.org.

www.intracen.org (ITC calculations based on General Customs Administration of China statistics, 2013)

www.verdinejad.com. (n.d.).

ZHAO, Suisheng (2013) "Chinese Foreign Policy as a Rising Power to find its Rightful Place", PERCEPTIONS, Volume XVIII, No. 1.